próby

Metoda pobierania prób złożonych w badaniach gleboznawczych

Z szeregu punktów, reprezentatywnych dla danego obszaru, pobiera się próby za pomocą 10 cm laski świdrowej lub wiertła cylindrycznego (na glebach wilgotnych). Próbę z wierzchniej warstwy gleby należy pobrać oddzielnie. Jest to szczególnie ważne przy oznaczaniu zawartości azotanów lub innych soli rozpuszczalnych. Następnie pobiera się resztę próby, reprezentującą warstwę grubości 15 lub 22 cm, zależnie od potrzeby. Próby z odpowiadających sobie głębokości z poszczególnych otworów łączy się, kruszy na kawałki o średnicy 1,5 cm i miesza na kawałku płótna. Następnie z takiego materiału pobiera się ?próbę przypadkową”, tzn. rozkłada się glebę płaską warstwą i pobiera z niej małe próbki z wielu dowolnie wybranych miejsc. Po złączeniu próbek otrzymuje się około 1 kg próbę, reprezentującą materiał wyjściowy. Próbę tę umieszcza się w kretonowym woreczku lub, jeśli ma być badana na wilgotność, w naczyńku ze szczelną przykrywką, zaopatruje wyraźną etykietą określającą miejsce i głębokość pobrania, a następnie odsyła do laboratorium. ... czytaj dalej