Odczynniki. Chinhydron. Rozpuścić 100 g ałunu żelazowo-amonowego w 300 ml wody destylowanej, ogrzać do temperatury 65° i wlać mieszając do roztworu 25 g hydrochinonu w 100 ml wody destylowanej, ogrzanego uprzednio do tej samej temperatury. Mieszaninę ochłodzić, odsączyć cienkie igiełki chinhydronu na lejku Buchnera, przemyć je zimną wodą i wysuszyć między arkuszami bibuły w temperaturze pokojowej.
Roztwór buforowy Veibela o pH = 2,03. Rozpuścić 8,710 g chlorku potasu w wodzie, dodać 100 ml 0,1 N kwasu solnego i rozcieńczyć do 1 litra. Przechowywać w zamkniętej butelce ze szkła pyreksowego.
3,5 N chlorek potasu. Rozpuścić 261 g chlorku potasu w wodzie i rozcieńczyć do 1 litra.
Ko/twory buforowe do kalibracji. Można użyć jakiegokolwiek / roztworów buforowych, podanych na str. 33.
Zestaw aparatury. Elektrody platynowe. Do przeprowadzenia analizy potrzebne są dwie elektrody. Spoić drut piały nowy z kawałkiem folii platynowej o wymiarach około 1) 14 mrn i wtopić do szklanej rurki. Przymocować na górze śrubę zaciskową w celu uzyskania połączenia elektrycznego. Nie należy używać do tego rtęci. Przed użyciem i w przerwach czyścić elektrody gorącą mieszaniną kwasów chromowego i siarkowego. Przemyć dobrze, aby usunąć ślady kwasów i ogrzać do czerwoności w płomieniu alkoholowym przez kilka sekund, aby zapewnić stałość i prawidłowość potencjałów.
Musiki agarowe z chlorkiem potasu. Namoczyć 8 g agaru w  wodzie i ogrzewać w autoklawie przez 30 minut pod ciśnieniom 0,75 atmosfer. Wówczas dodać 52 g chlorku potasu i tyle czerwieni obojętnej (około 0,05 g), ażeby wyraźnie zabarwić żel. Robi się to w tym celu, aby rurki napełnione tym żelem można było łatwo odróżnić od podobnych rurek z agarem i azotanem potasu, używanych przy oznaczaniu chlorków. Mieszaninę ogrzewać na łaźni wodnej i napełnić nią kilka rurek szklanych o odpowiednich wymiarach (światło około 5 mm), zasysając do nich ciepłą galaretkę. Używane w tym celu rurki muszą być czyste i zupełnie suche, gdyż w przeciwnym przypadku może pomiędzy ścianami rurki powstać ruchoma warstwa wilgoci, a wówczas agar będzie działał jako syfon. Zamknąć górne, zewnętrzne końce rurek krótkimi kawałkami węża gumowego i ściskaczami, przy czym dolne końce pozostawić zanurzone w żelu aż do ostygnięcia. Gdy wystygną zdjąć węże gumowe i, jeśli okaże się konieczne, obciąć krótki kawałek rurki szklanej z każdego końca tak, aby uzyskać gładką powierzchnię agaru. W czasie, gdy się ich nie używa, przechowuje się mostki w zamkniętej butli o szerokiej szyjce, zawierającej nasycony roztwór chlorku potasu, dlatego aby utrzymać stężenie chlorku potasu i zapobiec wysychaniu agaru.
Potencjometr. Do pomiaru potencjałów wytwarzanych przez elektrodę chinhydronową dobrze nadaje się zwykły potencjometr pozwolający na odczyt do 0,001 V. Szereg nowoczesnych przyrządów ma skalę umożliwiającą odczyty wprost w jednostkach pH, a temperatura i potencjał półogniwa porównawczego są kompensowane automatycznie.

tagi: elektrody, kwas chromowy, kwas siarkowy, Musiki agarowe, odczyn gleby, Potencjometr