Napełnić częściowo odpowiednie naczynie elektrodowe A roztworem buforowym Veibela, dodać około 0,1 g chinhydronu, założyć korek podtrzymujący gładką elektrodę platynową i wytrząsać przez kilka sekund. Zluźnić ściskacz śrubowy na tyle, aby płyn wypełnił ramie boczne, po czym zamknąć ściskacz. Włożyć ramie boczne przez otwór w korku do naczynia łączącego B tak, aby zanurzyć je pod powierzchnią 3,5 N roztworu chlorku potasu, znajdującego się w tym naczyniu. Wykonując to połączenie ucisnąć lekko wąż gumowy na naczyniu elektrodowym A, po czym rozluźnić go trochę, tak aby z bocznego ramienia spłynęły 2-?3 krople roztworu i aby zassać z powrotem odpowiednią ilość chlorku potasu, co umożliwia dobre połączenie cieczy w bocznym ramieniu. Przez drugi otwór w korku zamykającym naczynie B włożyć mostek agarowy ustawiając rurkę tak, aby jej koniec był zanurzony tuż poniżej powierzchni zawiesiny gleby przeznaczonej do pomiaru. Za pomocą korka gumowego przymocować obok mostka agarowego drugą elektrodę platynową, tak jak to pokazano na rysunku, przy czym ustawić ją w ten sposób, żeby prawic sięgała dna naczynia z zawiesiną gleby i była możliwie jak najbardziej oddalona od wolnego końca tego mostka. Następnie połączyć układ elektrod z potencjometrem i ten ostatni kalibrować na ogniwo normalne Westona.
Sprawdzić kalibrację układu elektrod umieszczając w zlewce  30 ml roztworu buforowego o odczynie zbliżonym do odczynu badanej gleby, dodać około 0,1 g chinhydronu, zmieszać i nastawić tuk, aby zanurzyć w nim mostek agarowy i elektrodę. Teraz zmierzyć powstały potencjał i jeśli odbiega on o więcej niż 2 mV od wartości teoretycznej (otrzymanej z wzoru podanego dalej), należy sprawdzić przyczynę błędu zanim przystąpi się do oznaczenia.
Półogniwo Veibela utrzymuje stały potencjał przez 2?3 dni, jednakowoż Komisja do Spraw Odczynu Gleby Międzynarodowego Towarzystwa Gleboznawczego (Soil Reaction Committee of the International Society of Soil Science) zaleca, aby było ono świeżo sporządzone, Towarzystwo to zaleca również sprawdzać zestaw każdego dnia, w którym ma być użyty.
Metoda wykonania. Przyrządzić zawiesinę gleby,  albo też zużyć resztę tej zawiesiny, jaka pozostała w kolbie z szeroką szyjką do wytrząsania po oznaczeniu przewodnictwa. Dodać około 0,1 g chinhydronu i silnie wytrzasnąć. Możliwie jak najszybciej umieścić kolbę tak, aby koniec mostka agarowego zanurzył się pod powierzchnią zawiesiny. Poziom zawiesiny powinien być nieco wyżej niż poziom roztworu w naczyniu B, aby zapobiec powolnemu zasysaniu chlorku potasu do zawiesiny. Najlepiej jest mierzyć potencjał w ciągu 10 sekund od chwili dodania chinhydronu do zawiesiny i zapisać to jako wartość 10 sekundową. Po 60 sekundach zmierzyć wartość dla stanu równowagi. Jeśli nie nastąpiło szybkie przesunięcie, należy posługiwać się tą ostatnią wartością. Szybkie przesunięcie potencjału wskazuje, że do badanej gleby nie można zastosować elektrody chinhydronowej z powodów.
Usunąć kolbę z zawiesiną, spłukać wodą tak elektrodę, jak i koniec mostka agarowego, a nadmiar wilgoci z obu usunąć bibułą filtracyjną. Wówczas wykonać oznaczenie z drugą porcją tej samej zawiesiny. Oznaczenia podwójne należy przeprowadzać jedno po drugim, aby zmniejszyć błąd wynikający z okresu adaptacji elektrody . Przy końcu dnia, w ciągu którego wykonywano oznaczenia, sprawdzić układ elektrod na odpowiednim roztworze buforowym.

tagi: chinhydronu, mostek agarowy, naczynie elektrodowe, półogniwo, ramie boczne