Sole rozpuszczalne w wodzie i przewodnictwo właściwe

Oznaczanie chlorków: rutynowe elektrometryczne oznaczanie przygotowanej zawiesinie gleby

Do analizy używa się tych samych odczynników i zestawia taką samą aparaturę, jak opisano to dla poprzedniej metody. Miareczkuje się znaną część zawiesiny gleby przygotowanej do oznaczenia przewodnictwa. Metoda wykonania. 25 ml zawiesiny gleby, przenieść do wysokiej zlewki o objętości 50 ml. Jeśli do oznaczenia przewodnictwa używa się ogniwa przewodzącego typu pipety, to należy je skalibrować na wylew na 25 ml, tak aby jego zawartość mogła być automatycznie użyta po każdym pomiarze przewodnictwa. Do zlewki wprowadzić elektrodę chlorosrebrową i miareczkować dokładnie tak samo, jak opisano uprzednio. Podane wyliczenie nie uwzględnia objętości, jaką przy sporządzaniu zawiesiny zajmuje gleba. Nie wpływa to zresztą znacznie na wartości uzyskiwane dla gleb o niskiej lub średniej zawartości soli. W przypadku jednak gleby o wysokiej zawartości soli należy powtórzyć oznaczenie, używając osobnej 5 g próbki gleby i postępując według opisanej poprzednio metody. Oznaczanie chlorków: metoda miareczkowania wobec chromianu. Metoda wykonania. Pobrać pipetą 50—100 ml klarownego ekstraktu gleby, przygotowanego do oznaczania soli rozpuszczalnych w wodzie i przenieść do parownicy porcelanowej, dodać 3—4 kropli l°/o roztworu chromianu potasu jako ... czytaj dalej

Oznaczanie chlorków: metoda miareczkowania elektromedycznego

Postępując według tej prostej i szybkiej metody, opracowanej przez R. J. B e s t a , należy zanurzyć w badanej zawiesinie drucik srebrny, pokryty chlorkiem srebra i połączyć go za pomocą mostka agarowego, zawierającego azotan potasu, z półogniwem chinhydronowym. W końcowym punkcie miareczkowania roztworu chlorków azotanem srebra stężenie jonów chlorkowych wynosi w temperaturze 25° : 1,0  10-5, w takim zaś roztworze teoretyczny potencjał elektrody chlorosrebrowej wynosi — 0,521 wolt. Jeśli elektroda ta jest połączona z chin- hydronowym ogniwem porównawczym, dającym stały potencjał 0,521 wolt, to układ ten w końcowym punkcie miareczkowania będzie miał potencjał równy zeru. Półogniwo chinhydronowe, wykonane przy użyciu roztworu buforowego o pH 3,03, spełnia te warunki w temperaturze 25°. W temperaturze 16° wyliczone pH półogniwa porównawczego wynosi 3,3. W praktyce użycie roztworu buforowego, wykazującego pH w granicach 3,0—3,3 nie wywoła błędu większego, niż kropli N/35,5 azotanu srebra, przy objętościach zazwyczaj używanych do miareczkowania dla zakresu temperatur od 16—25°. Oczywiście, układ musi być wolny od chlorków, aby nie dyfundowały one do półogniwa chlorosrebrowego. Dlatego też do sporządzenia mostka agarowego używa się ... czytaj dalej

Oznaczanie soli rozpuszczalnych w wodzie

Celem oznaczenia soli rozpuszczalnych w wodzie trzeba przygotować odpowiedni wyciąg z gleby. Do dużej kolby lub cylindra do wytrząsania, zawierającego 1000 ml przewietrzonej wody destylowanej, daje się 200 g powietrznie-suchej gleby i wytrząsa przez 1 godzinę na mechanicznej trzęsawce. Następnie roztwór ten pozostawia się aż do osadzenia cząstek cięższych, natomiast płyn znad osadu dekantuje do wysokiego cylindra o pojemności 500 ml. Do cylindra tego należy włożyć filtr świecowy Chamberlanda, połączony za pomocą węża gumowego i rurki szklanej z kolbą ssawkową o    pojemności 1 litra, po czym sączyć podłączając kolbę do pompy. Zestaw do sączenia przedstawiono na rysunku 5. Pierwszą porcję 50—100 ml przesączu, który przeszedł przez filtr świecowy, odrzucić, gdyż służy on tylko do przemycia filtru. Wydajność sączenia zmienia się znacznie w zależności od rodzaju użytej gleby. W przypadku gleb silnie zasadowych całkowite sączenie może trwać kilka godzin, ponieważ na zewnętrznej stronie filtra świecowego zbiera się gruba warstwa bardzo drobnych cząstek iłu. Warstwę tę można usunąć odłączając próżnię, wyjmując filtr z zawiesiny i    delikatnie dmuchając do wnętrza świecy przez wąż gumowy, który służył do ... czytaj dalej

Oznaczenie przewodnictwa właściwego

Przewodnictwo mierzy się za pomocą mostka Wheatstone’a, przy czym najlepiej używać typu umożliwiającego odczyt na skali. Celem uniknięcia polaryzacji elektrod należy używać prądu zmiennego, który zazwyczaj otrzymuje się z cewki indukcyjnej. Aby ustalić punkt minimalnego dźwięku używa się słuchawki telefonicznej. W bardziej nowoczesnych zestawach stosuje się oscylator lampowy i wzmacniacz. Jeśli do obwodu włączy się zestaw kondensatorów, wówczas można w słuchawce wyeliminować odgłosy uboczne i przez to punkt minimalnego dźwięku staje się ostrzejszy. Dalszym ulepszeniem jest zastąpienie słuchawki telefonicznej przez lampę oscylograficzną (magiczne oko), co pozwala ustalić wzrokowo punkt równowagi. Takie urządzenie jest bardzo użyteczne, a przy konieczności wykonywania dużej liczby oznaczeń jest mniej męczące. Odczynniki. 0,005 N chlorek potasu. Rozpuścić 0,7456 g chlorku potasu w przewietrzonej wodzie destylowanej i uzupełnić wodą do 2 litrów. Zestaw aparatury. Konieczne połączenia w zestawie mostka Wheatstone’a. Ri i Ro są to oporniki stosunkowe. Przewody cewki indukcyjnej łączy się z końcówkami Bi i B2, natomiast słuchawkę telefoniczną łączy się poprzez Gi i G-2- Ogniwo przewodzące łączy się poprzez końcówki Xi i ... czytaj dalej

Wstęp

Oznaczanie soli rozpuszczalnych w wodzie jest szczególnie ważne w okolicach półpustynnych, zwłaszcza jeśli prowadzi się nawadnianie. Spośród różnych składników jony chlorkowe i azotanowe nie podlegają wpływowi stosunku gleby do wody, ale stosunek ten jest ważny dla jonów węglanowych i dwuwęglanowych oraz wpływa ponadto na względne proporcje kationów na skutek zjawiska ich wymiany. Zatem konieczne jest przyjęcie pewnego umownego stosunku pomiędzy ciężarem gleby a objętością wody użytej do ekstrakcji. Do ekstrahowania soli rozpuszczalnych szeroko stosowany jest stosunek: 1 część gleby na 5 części wody. Istnieją dwie metody nadające się do oznaczania całkowitej ilości soli rozpuszczalnych. W metodzie wagowej, zawiesinę gleby sączy się przez filtr świecowy Chamberlanda, a znaną część całości odparowuje do sucha i waży. Przy oznaczeniach prowadzonych na szeroką skalę, często używa się metody przewodnictwa . Przewodnictwo rozcieńczonych zawiesin zależy głównie od obecnych w roztworze jonów i tę właściwość wykorzystuje się dla ustalenia w przybliżeniu całkowitej ilości soli rozpuszczalnych w zawiesinie gleby. Przewodnictwo to mierzy się i porównuje z przewodnictwem wzorcowego chlorku potasu, mierzonym w tych samych warunkach. W ten ... czytaj dalej